www.slatina-timis.be/nl
  • Home
  • Gemeente
  • Toerisme
  • Geschiedenis
  • Tradities
  • ADAMS
  • VZW Geels Roemeniëkomitee
  • Contact

Selecteer de taal

TAAL / LANGUAGE

  • Nederlands (NL)
  • English (UK)
  • Fietsreis Geel - Slatina-Timis
    • Foto's en Reisverslag deel 1
    • Foto's en Reisverslag deel 2
    • Foto's en Reisverslag deel 3
    • Foto's en Reisverslag deel 4
  • 10-daagse fietssponsortocht juni 2017
  • War en Magrit: 2250km Slatina-Timis - Geel
  • ADR-fietsreis 9 - 17 juni 2018
  • ADR-fietsreis 8 - 16 september 2018
  • Retezat-trekking juli 2018
  • WANDELREIZEN 2020
  • Regio
    • Bezienswaardigheden
    • Steden
    • Natuur
  • Verblijf
    • Pension
    • Gastgezinnen
    • Caban
  • Actief toerisme
    • wandelen
      • Rondwandelingen
      • Tweedaagse wandelingen
    • Mountainbiken
    • Mountainbike toer 5 - 12 juni 2016

Nieuwsflits

  • UITZENDING OP TVR 10-12-2013
  • Mountainbiken rond Slatina-Timis
  • Nieuwsbrief maart 2022
  • Nieuwsbrief september 2022
  • Nieuwbrief december 2022
  1. U bevindt zich hier:  
  2. Startpagina
  3. Toerisme

Trekking Retezat van scouts - juli 2018

 

We zijn een groep van 10 jonge mannen die in het kader van een scoutskamp, een trekkingstocht hebben afgelegd in de omgeving van Slatina-Timis begin juli 2018. Na een tocht van ongeveer 80km door ontzettend mooie landschappen, kwamen we vermoeid aan in de tuin van het medisch centrum.

2018 Retezat


Dag 0: Sibiu – Rausor
Zoals op voorhand afgesproken, kwam een minibusje ons ophalen aan ons pension in Sibiu. Bepakt met het nodige gerief en eten, werden we afgezet in Rausor, aan de poorten van het Retezat park. Onze bagage die we niet nodig hadden, werden verder meegenomen naar Slatina-Timis, hieraan moesten we dus niet meer denken. We klommen een beetje van de weg op zoek naar een goed plekje om onze tenten op te zetten. Deze vonden we op een skipiste, tussen de palen van een skiliftje. Na een gezellige avond rond het vuur, gingen we allen dromen over de komende dagen.

 


Dag 1: Rausor – Zanoaga
Na een rustig nachtje, begonnen we te klimmen op weg naar het hooggebergte. Er was geen bron aan onze kampplaats zelf, maar gelukkig vonden we er één na een paar kilometers. Na een paar kilometers van zachte klim, begeleid door een eenzame hond, besloten we om ons middagmaal te nuttigen aan een rustig meertje (Stanisoara) waar koeien vredig aan het grazen waren. Tot nu toe was de tocht niet al te moeilijk en waren we nog vol energie, maar dat keerde snel na het middageten. Er wachtte ons een steile klim naar de Saua Retezat waar we al hijgend en puffend boven kwamen, een voorproefje van wat nog komen zal. Hierna volgden we de kam, langs smalle paadjes waar soms een kabel hing voor ondersteuning. Toen we bijna de top van de dag bereikten (de Bucura), beseften we dat indien we het voorgestelde parcours volgden, we de volgende dag een heel zware dag voor ons hadden. Om dit tegen te gaan, besloten we om niet tot de Lacul Bucura te gaan, maar rechtstreeks naar de Lacul Zanoaga door te steken. Helaas betekende dit wel nog een klim naar de Judele, die we voelden in onze benen. Maar uiteindelijk kwamen we heelhuids aan bij de kampplaats, al was het al redelijk laat. Na het opzetten van onze tenten en het verorberen van onze pasta, gingen we allen uitgeput en verkleumd slapen. Die dag hadden we een dikke 18 kilometers er op zitten met vele hoogtemeters.

 


Dag 2: Zanoaga – Saua Lepii
Tijdens de nacht had het hevig gewaaid en een beetje geregend, maar de ochtend zag er veelbelovend uit. We besloten ons ontbijt pas na de eerste klim te nuttigen. Hierna volgden we de mooie bergkam, waar we vele bronnetjes en steenbokken zagen. We daalden daarna af naar het stuwmeer Gura Apei, wat helaas ook al betekende dat we het Retezat al gingen verlaten. De afdaling was heel steil maar gelukkig had iedereen stevige schoenen. Aan het grote stuwmeer besloten we te eten, op een gezellig plekje waar ook de mogelijkheid was tot kamperen. De volgende zeven kilometers waren op een stevige, platte weg, die we dan ook in sneltempo afhandelden. Uiteindelijk bevonden we ons aan het begin van een mini-paadje dat naar de Saua Lepii leidde. Na twee kilometers door een bos en nog eens twee door een grasland, hadden we 500m gestegen. Helemaal bekaf zetten we onze tentjes op, maar het prachtige uitzicht was zeker de moeite. Na even zoeken vonden we uiteindelijk een betrouwbare bron, maakten we onze rijst en gingen onmiddellijk slapen. Die nacht bleef het rustig.

 


Dag 3: Saua Lepii – Cuntu
Naar goede gewoonte begonnen we de dag met een klimmetje vooraleer we begonnen aan ons ontbijt. Hoewel we uit het nationaal park waren, zaten we nog altijd tussen de toppen. Het was dan ook een dag van stijgen en dalen. Na een paar toppen van 2123m en 2150m, zakten we af langs een paar bronnetjes, waar we ons installeerden om te eten. We kruisten vaak de wegen van herders die hun kudde lieten grazen en de landschappen benamen ons weer de adem. Na het middagmaal, zetten we de rustige klim in naar de Bodea en de Tarcu, waar de weermannen van het meteo-station ons verwelkomden met fris spuitwater. Hierna daalden we af richting de Cuntu in rechte lijn. Daar vonden we een stroompje om ons wassen, een toilet en hout om nog eens vuur te kunnen maken. De temperatuur was al warmer en we brachten dan eindelijk een nacht zonder kou door.


Dag 4: Cuntu – Slatina-Timis
We zetten onze laatste dag dan ook met goede moed in. Hoewel we er van uit gingen dat we enkel gingen dalen, wachtte ons na een paar kilometers toch een stevig klimmetje. We merkten dat we terug richting beschaving wandelden, want we kruisten een paar keer motors en quads. Na dit klimmetje, begon het echte daalwerk gedurende vele kilometers door veldjes en bosjes. Na drie dagen boven de 1000m te hebben gezeten, zakten we er terug onder en genoten we hiervan om ons middagmaal feestelijk te nuttigen. Aangemoedigd door het idee dat er een bar op ons wachtte, hielden we die dag het tempo erin. Uiteindelijk kwamen we aan in Sadova Noua, waar we, na een poging om door de velden te gaan, de asfaltweg namen. In Sadova Veche gingen we in het eerste café zitten dat we tegenkwamen, blijkbaar iets te lang want Johny belde me al ongerust op. We legden de laatste kilometers vrolijk af en kwamen via het hangbruggetje Slatina-Timis binnen. Het dorp bekeek onze stoet moegestreden trekkers nieuwsgierig aan. Zoals voorzien, installeerden we ons in de tuin van het medisch centrum waar ons twee dagen ontspanning in het verschiet lagen.

verslag en foto's Jan De Bie (scoutsgroep Bossut)

War en Magrit : fietstocht Slatina-Timis - Geel

FIETSREIS: SLATINA-TIMIS  - GEEL : JUNI - JULI 2018

Na 7 dagen op de koersfiets: 870km en 9631hm door Banat en Transylvanië stond de conditie van War en Magrit helemaal op punt.  Ze hadden zich prima geamuseerd tijdens de ADR-fietsreis van juni 2018.

Een nieuwe uitdaging voor hen: met de fiets terug naar Geel! De koersfietsen werden ingepakt en gingen op transport. De trekkingfietsen en reiszakken werden uitgepakt en de tocht van 2250km kon beginnen. Elk metertje van het autovrije of autoluwe traject werd in de GPS gestoken. Grotendeels werd de Limesroute gevolgd zoals we die 4 jaar geleden reden in de omgekeerde richting (lees hier). Die fietsroute liep langs de noordgrens van het West-Romeinse rijk bij het begin van onze jaartelling, meestal langs de grote rivieren: Donau, Main, Rijn. 

Ze werden zondag in Slatina-Timis uitgewuifd door hun vrienden wielertoeristen en mochten al onmiddellijk de Transbanat opnieuw beklimmen richting 3 Ape tot in Resita. Deze schitterende weg was op 13 juni zwaar beschadigd door een wolkbreuk, delen van de weg waren weggespoeld en de vangrails lagen op verschillende plaatsen in het water. Dunaklitit 1

2018 01-War Magrit

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Als ervaren trekkers was de bagage van War en Magrit tot het minimum beperkt. Bij het douchen werd dagelijks ook de kledij gewassen en gedroogd op het terras van hun hotelkamer of bungalow. Onderweg een geschikte overnachtingsplaats vinden was geen probleem. In Roemenië werd Timisoara bezocht waarna de tocht langs eindeloze zonnebloemvelden verder ging in Hongarije richting Donau. Boedapest was de volgende grote stad. 2018 05 War Magrit

2018 03 War Magrit

 

 

Dan kwam Bratislava (Slowakije) aan de beurt. De Donau werd verder gevolgd door Wenen met daarna een stop in Klosterneuburg.

 2018 05a War Magrit Bratislava2018 06 War Magrit Klosterneuburg

 Nu fietsten ze op het overbekende pad van Wenen naar Passau langs de blauwe Donau en passeerden ze het imposante klooster van Melk. 2018 08a War Magrit Melk

 2018 07a War Magrit langs de Donau

 

 

 

In Kelheim verlieten ze de Donau en ging het verder via de rivierdalen van de Altmuhl en Tauber richting Main en Rijn. Blijkbaar had "thuis" vanaf hier een grote aantrekkingskracht: de dagelijkse ritten werden langer en tijd voor een foto schoot er niet over....In Bad Breisig werd de Rijn verlaten en via Düren en Jülich werd de Roer gevolgd tot aan de Nederlandse grens.

 2018 09a War Magrit stadspoort2018 10E War Magrit Maas

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 In Maasbracht staken ze de Maas over en via de Zuid-Willemsvaart en het kanaal Bocholt - Herentals kwamen ze thuis aan. Op de grens met Geel zagen ze hun fietsvriend Willy terug.

2250km was de tocht, 18 dagen fietsten ze, dus gemiddeld: 125km per dag... bewonderenswaardig voor zeventigers met bagage en louter op spierkracht!

2018 12a War Magrit

2018 10B War Magrit

ADR-fietsreis 8 - 16 september 2018

ADR-Fietsreis: 8 - 16 september 2018

2018 fietsreis  sept start

Zaterdag 8 september
Maryon bracht de 20 fietsers (15 van de fietsclub van Waarloos) van de luchthaven van Timisoara naar Slatina-Timis. Johny en Gaby verzorgden de traditionele welkom met brood, zout en tuica (pruimenjenever). De begeleiders, Paul en Ria, waren met de fietsen en bagage op de afspraak. Na het monteren van de fietsen en het avondmaal toostte Jef op een geslaagde fietsvakantie. Aan tuica geen gebrek, die werd in het schuurtje gestookt van allerhande fruit. 

 

Zondag 9 september: Slatina-Timis - Oravita

2018 fietsreis sept strava
 
 
Op zondagmorgen, voor de start van de eerste rit gingen we nog even langs het medisch centrum. Daarna begon direct het echte werk: de Transbanat, op sommige plaatsen gedeeltelijk weggespoeld door een wolkbreuk in juni. Na 24 km en de eerste 1000 hoogtemeters was er tijd voor een geintje: Paul slaagde erin om de vier fietsende vrouwen op hun paard te krijgen. Tussen 2 natuurparken in passeerden we Resita, provinciehoofdstad, met aftandse hoogovens. Onderweg een picknick in de natuur, de hartslag van Erwin bleef stabiel tijdens de afwas.  Ook een ommetje naar de Bigar waterval mocht niet ontbreken, met weinig tegenliggers onderweg.  Moe maar tevreden kwamen we aan na 6u30 fietsen.

Maandag 10 september: Oravita - Eselnita
2018 fietsreis sept strava2Na de pittige rit van gisteren was het vandaag een 'vlakke' rit langs de Donau, maar eerst moesten we een heuveltje over. Van het achteropkomend verkeer kregen we bericht via het ondertussen beruchte fluitje van Marc, veiligheid voor alles! Naar het tegemoet komend verkeer werd enthousiast gezwaaid. Met de wind in de rug ging het snel langs de Donau, de grens met Servië. Het boottochtje van 2u op de Donau met straffe verhalen over de plaatselijke geschiedenis met Decebal Rex en Keizer Traianus werd gesmaakt. We voeren door de vernauwing waar de Donau zich door de Karpaten wringt en bezochten de grot van de veteranen. Ondertussen hing onze was te drogen op het terrasje aan onze kamer. Even opfrissen in het zwembad, weer een geslaagde dag!

Dinsdag 11 september : Eselnita - Pestisani
2018 fietsreis sept 3
 
Elke dag begint bij ons met een ontbijt en een briefing door Paul met alle details over de rit, bezienswaardigheden en geschiedenis van de streek. Briek zocht nog even de zwakste schakel in de ketting van Marc en dan verlieten we de Donau via een 15km drukke weg E70. Fietsers mooi op 1 lijn, het verkeer hield ruim afstand. We hielden een fotoshoot met Hercules in het kuuroord waar hij ooit een bad nam: Baile Herculane. Vele gebouwen wachten nog op restauratie.  Daarna was het aangenaam fietsen door het Domogled natuurpark. Onderweg nog een stop bij Hotel Dimitrios voor een drankje en een promofoto in het hotel. We picknickten in de frisse natuur op een top van 900m. Nadien bezochten we het klooster in Tismana waar na WOII de goudvoorraad van Roemenië werd verborgen voor de Russen. Op tijd naar bed,  want morgen wacht de Transalpina, onze koninginnerit...
Woensdag 12 september: Pestisani - Obarsia Lotrului 
2018 fietsreis sept 4a
 
Iedereen vroeg wakker vandaag: de Transalpina wacht op ons. We reden langs Targu Jiu, de stad van beeldhouwer Brancusi. Nog even een hartige hap van Paul en Ria en dan zijn we er klaar voor. 34 km pittig klimmen vanuit Novaci tot aan de top. Tussendoor even tijd voor een foto tussen de schapen en dan fier op de top, 2145m hoog. Schitterend weer en schitterende vergezichten. De frisse pint 's avonds was meer dan verdiend.

Donderdag 13 september: Obarsia Lotrului - Alba Iulia
strava2420398345718652196De dag na... Iedereen voelde toch wel iets in de benen van de rit van gisteren. Toch was Jef onverbiddelijk, er werd op tijd gestart. Anke reed met de glimlach de eerste 8km bergop! Daarna kwam een lange afdaling met enkel schapen als tegenligger. We volgden de oevers van het Oasa stuwmeer. Onderweg had Bart tijd voor een verkleedpartij: voor 750 Lei is de schapenpels van u! Na Sebes kozen we rustige, golvende wegen om naar Alba Iulia te rijden, wel 2 pittige hellingen als afsluiter, maar weer prachtige vergezichten! Gids Cristi vertelde ons alles over de geschiedenis van de stad waar op 1 december 100 jaar Roemenië uitgebreid zal gevierd worden.

Vrijdag 14 september: Alba Iulia - Cincis
2018 fietsreis strava6Het thuiszorgproject was aanleiding voor ADR om fietsreizen in Roemenië te beginnen organiseren. De toeristische reis van deze week werd vandaag even aangegrepen om media-aandacht te vragen voor een nieuwe actie die The Open Network wil opstarten volgend jaar: 100.000 handtekeningen verzamelen om een eigen wetsvoorstel voor 'longterm care' te kunnen indienen. Cristina Vladu, Johny en Gaby Suru, Dr Radu Dop (gepensioneerd chirurg) en Peter Gyorgy (Caritas Alba Iulia) hadden een overleg om de actie voor te bereiden. Voor onze fietsers was het nadien genieten langs de rivier 'Mures', door landelijke dorpjes, naar het kasteel van Hunedoara. Na het stallen van de fietsen, het relaxen aan het meer van Cincis werd er nog lekker gegeten ...

Zaterdag 15 september: Cincis - Slatina-Timis
2018 fietsereis strava7De slotrit. Terug naar Slatina-Timis zodat de cirkel rond is. Een venijnige klim om te starten. Daarna langs de Romeinse ruïnes van Sarmizegetuza naar de top van de laatste helling op 700m hoogte waar de laatste snack werd verdeeld en gegeten. In Bucosnita een foto voor een typische gevel waarna het snel naar Slatina Timis ging. Fietsen demonteren, camionette laden en daarna wandeling door het dorp met regelmatige stop voor het groeten van bekenden en het toosten op een goede gezondheid. Afgesloten werd onze fietsweek met een rondleiding in het medisch centrum en een buffet op het terras. Bij een frisse pint en een tuica werd de week nog eens overlopen. De bergen werden hoger, de ritten sneller naarmate de avond vorderde...

Zondag 16 september
De fietsen en bagage vertrekken richting België, de koeien achterna. De fietsers maakten nog een wandeling door het dorp, langs het hangbruggetje over de Timis naar het gehucht Sadova-Veche. In de namiddag vlogen ze terug vanuit Cluj naar Charleroi
 
 

 

Wandelreizen 2020

Wandelvakanties op maat:


De provincie Caras-Severin, Zuid-west Roemenië is een aaneenschakeling van natuurgebieden, zeer dun bevolkt, 30 inw/km² met een oppervlakte van 3x de provincie Antwerpen. Midden in een vallei tussen de Zuidelijke Karpaten en de Banater bergen ligt Slatina-Timis, verbroederd met Geel. In overleg met lokale bergwandelaars, herders, MTB-ers en boswachters zijn wandeltrajecten uitgewerkt. Zelf probeerden we de tracks met wandelvrienden uit. Ook groepen Vlaamse en Waalse scouts kwamen meerdaagse tochten proeflopen. Alle reacties waren uitermate positief.   Enkele groepjes plannen reeds een trekking in 2020.

Een groep ervaren wandelaars koos voor een 6 daagse tocht in september 2019, van pension naar pension, niet door het hooggebergte. Hun reactie:

Het was idd een schitterende tocht.
Ik vat ff samen … we liepen door gebieden vergelijkbaar met Zwarte Woud, Vogezen, Schotland en Ierland, Voerstreek en Ardennen… zeer gevarieerd dus.
Eerlijk, wij deden de afgelopen 15 jaar met onze groep al spectaculairdere tochten qua natuur. Maar als het gaat over de totaalbeleving, ontmoetingen, anekdotes, gebeurtenissen, … dan staat deze tocht op nummer 1!
Beren spotten en de slappe lach krijgen, verkeerd lopen en daardoor langs een rivier afdalen, kamperen bij Pascale Naessens, de super vriendelijke mensen, stil worden als je de armoede in een dorp ziet, Fawlty Towers in Borlova, … enfin, … zeer zeer toffe en memorabele momenten!

 

De tochten zijn voor geoefende wandelaars, dagtochten van +-25km, meestal ver weg van de bewoonde wereld, dikwijls over niet gemarkeerde paden. Voor kaarten en routebeschrijving wordt gezorgd. Gebruik van wandel-GPS is noodzakelijk, daar worden gedetailleerde tracks op geladen. 

info:  bekijk  de flyer: 

Subcategorieën

Ontspanning

Fietsen, wandelen, mountainbiken en enduromania zijn belangrijke troeven van het toerisme in Slatina-Timis.

watervalletje

bloem

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De natuur is de moeite waard: oneindige beukenbossen, plateaus met weiden, riviertjes, bergen en dalen.

 

 

 

vuursalamanderdreefilova

Regio

 tarcu1Slatina-Timis ligt in het bergachtige deel van het overwegend vlakke Banaat. De vallei van de Timis is de scheiding tussen de Zuidelijke Karpaten en het Banater gebergte. De omgeving is een uitgestrekt natuurgebied met vele bezienswaardigheden en mooie stadjes en dorpen.

Westelijk liggen de Semenic bergen, tot 1446m met authentieke Boheemse dorpen. Oostenlijk stijgt het hoger met de Tarcu, 2190m en een mooi skigebied "Muntele Mic" op 1802m.

 

                                                                                                         Tarcu: 2190m

brebunou

sascaromana

 

 

 

 

 

 

 

 

Cheile Nerei: tunnels                                                                           Weidenthal - Brebu Nou

film: Cheile Nerei en Anina-Oravita-spoorweg; klik hier

Verblijf

In Slatina-Timis is er een pension en een motel. Daarnaast zijn er nog vele families die bezoekers willen ontvangen.

 

pensionroma2 

 

Fietsen Geel - Slatina-Timis

 

 

 

gpsVan woensdag 16 april tot donderdag 9 mei 2014 hebben wij een fietsreis van Geel naar Slatina-Timis gereden: 2304 km op 23 dagen. 2 dagen van bij vertrek tot aankomst in de regen gefietst, de overige dagen veel wind op kop, zonnig of bewolkt maar droog. We hebben elk één keer een lekke achterband gehad.

De voorbereidingen deden we in de winter. Fietsgidsen van Rur, Rijn, Main, Altmühl en Donau werden uitgeplozen. Het traject werd samengesteld en GPS-tracks gesaved en opgeladen in een Garmin fiets-GPS. Sommige stukken haalden we van internet andere ontwierpen we zelf via Google Earth en Map Source. Slaapplaatsen zochten we om de 100km, iets meer als het vlak was, iets minder als we onverharde paden inplanden. De hotels, B&B werden reeds eind februari gemaild en we lieten de reservaties duidelijk bevestigen. In Servië deden we beroep op de toeristische dienst om de slaapadressen te confirmeren, de pensions daar hadden dikwijls geen internetverbinding.

Paul reed meestal op kop met de GPS, Ria volgde met de fietsgids in de stuurtas. De aankomst, liefst voor 18u, in het pension was een vast ritueel: fietsen veilig stallen, een frisse pint, een warme douche waarbij de fietskledij meegewassen werden, kledij te drogen hangen. Dan ter plaatse of in het dorp na een wandeling, als het kon een regionaal gerecht en een fles van de plaatselijke wijnboer en een dessertje om de dag af te sluiten en om 21u onder de lakens. Om 7u15 liep de wekker af  Ons ontbijt was meestal zeer uitgebreid en verscheiden. 's Avonds vroegen we reeds om enkele broodjes extra te voorzien, die namen we mee als pick-nick, meestal was dit zonder meerprijs. Samen met een liter appelsiensap was dit onze dagelijkse lunch.

{gallery}albumfietsfotos_algemeen{/gallery}

 

 

 

Pagina 2 van 2

  • 1
  • 2